Ontmoeten of ont-moeten….

Ontmoeten of ont-moeten….

Geplaatst op door Thea Kooistra

Een weekend wandelen, bijvoorbeeld het Pieterpad… even niks moeten, behalve wandelen. Een droom van veel mensen. Zo ook van ons. Helaas komen we er vaak niet aan toe en dit te plannen. Er is altijd wat wel wat, kinderen, ouders, werken, tuin, de sociale contacten onderhouden.

Maar dit jaar hebben we al vroeg twee keer een weekend vrij gepland in onze agenda, zodat het in ieder geval staat. Dan nog afwachten natuurlijk wat het weer doet, maar de wil is er!

En dan is het zover, het weer lijkt goed en er zijn geen andere dringende zaken. We rijden met de auto naar Groningen, vandaar uit met het openbaar vervoer naar Pieterburen, het startpunt van de tocht die in zijn totaliteit 482 km lang is.

De dag ervoor zijn we al druk aan het bellen om nog een slaapplaats te regelen in Garnwerd. Gelukkig geeft de website een aantal adressen aan waar je kunt overnachten. Zomaar bij mensen thuis. Na verschillende telefoontjes lukt het: we zijn welkom bij Inge.

Na een heerlijk wandeling van Pieterburen, eerst naar Eenrum. Hier heeft de plaatselijke bakker ook een paar tafeltjes om de vele wandelaars die door het dorp komen te voorzien van een kop koffie met wat lekkers. Ook verkopen ze daar bloemen en andere kleine cadeau artikelen want ook het bestaan daar vraagt om creatief ondernemerschap.

Wij maken gebruik van deze gastvrijheid en een lekkere cappuccino met een roombroodje… de calorieën lopen we er straks wel weer af.

Dan door naar Winsum, het is prachtig weer en we genieten van het weidse landschap, de weidevogels, de stilte, het niets moeten…

Al wandelend langs de maren en diepen komen we aan in het mooie Winsum. Ook daar vinden we een terrasje, lekker in de zon en genieten daar van een Groninger mosterdsoep.

Wat is het toch heerlijk, niets moeten en alleen maar genieten!

Dan beginnen we aan het laatste stuk van vandaag, op naar Garnwerd, wat bekend staat om het prachtige restaurant Hammingh. We lopen in alle stilte, allebei met onze eigen gedachten. Wat is dit toch fijn, de jas kan uit en we genieten van de strak blauwe lucht.

Ons slaapadres is een ouder huis met wat achterstallig onderhoud, we zijn benieuwd.

Inge blijkt een fantastische gastvrouw te zijn, een oudere dame die al jaren gasten ontvangt. We slapen prima en de volgende ochtend verrast ze ons met een zeer uitgebreid ontbijt; een eitje, vers gebakken broodjes, zelf gemaakt jam… heerlijk. Er ontstaat een gesprek over haar leven, haar vijf kinderen, kleinkinderen, haar nooit waargemaakte kunstzinnigheid, het overlijden van haar man, ons werk. We zitten zo gezamenlijk genoeglijk te praten maar we nemen toch afscheid want er staat nog weer een wandeling op het programma vandaag.

We starten weer met een stralend blauwe lucht, de voorspelling is dat het nog weer een graadje warmer gaat worden dan gisteren. Vandaag onderweg geen pleisterplaatsen dus moeten we zelf onze pauzes inlassen. Na een aantal kilometers Reitdiep zijn we écht wel aan pauze toe! Er zit een oudere man, later verteld hij al 77 jaar te zijn, op een bankje maar we mogen gerust aanschuiven. Hij zit wat te eten en heeft zijn fiets even in het gras gezet.

We raken aan de praat en hij vertelt dat hij zijn conditie weer wat aan het opbouwen is. Over een week of drie vliegt hij naar Polen, om van daaruit een tocht door Polen te fietsen en daarna door te gaan naar Finland. Hij vertelt dat hij sinds 2014 in het voorjaar zeven weken op zijn fiets de wereld ontdekt. Na die weken stalt hij zijn fiets waar hij is gestopt en vliegt dan terug naar Nederland. Na de zomer haalt hij zijn fiets weer op en gaat dan opnieuw zo’n periode fietsend de wereld verkennen.

Hij vertelt over zijn prachtige avonturen die hij beleefd heeft, en waarbij hij meestal gastvrije mensen ontmoet. De man is een echte verteller, een avonturier die zijn dromen waar maakt.

Geweldig wat mooi om te horen, wat ontmoeten we toch bijzondere mensen. Het wandelen is één ding, maar de gesprekken en ontmoetingen maken de wandelingen toch wel erg bijzonder.

Een derde dag wandelen zit er even niet in, ook wij moeten onze conditie nog wat opbouwen maar wat waren het heerlijke dagen; letterlijk ont-moeten of is het toch ontmoeten.

Het inspireert ons in ieder geval weer om dit écht eens vaker te gaan doen! En laten we wel wezen: het ont-moeten proberen we elke week wel een keer. En het ontmoeten gebeurd ook zonder een wandeling. Maar deze twee combineren is wel een mooie combi!

Andere blogs

Meer informatie

Wil je graag meer informatie over onze behandelingen?

Bel 06 3811 4516.

Plan een afspraak

Laat ons weten op welke manier wij je kunnen helpen.